ฤดูใบไม้ผลิปี 1949 เพื่อสืบสวนและทำลายทีมลอบสังหารของสำนักรักษาความลับ และเพื่อสนับสนุนการก่อกบฏของกองพลหนึ่งของพรรคก๊กมินตั๋ง ทีมสืบสวนพิเศษของสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองซงเจียงได้เชิญซูเหวินเชียน ผู้เชี่ยวชาญการยิงปืนซุ่มยิงที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่ประชาชน มารับหน้าที่ที่ปรึกษา เพื่อต่อกรกับสือเถี่ยเฉิง มือสังหารหมายเลขหนึ่งที่สำนักรักษาความลับส่งมา ซูเหวินเชียนเคยเป็นมือสังหารที่ร่วมงานกับสือเถี่ยเฉิงมาหลายปี ในการเผชิญหน้าร่วมเป็นร่วมตายกับสมาชิกทีมสืบสวนครั้งแล้วครั้งเล่า ซูเหวินเชียนที่เคยสาบานว่าจะไม่จับปืนอีก ได้ตระหนักอย่างแท้จริงว่าพรรคคอมมิวนิสต์คือความหวังและอนาคตของจีน จึงยืนหยัดเคียงข้างประชาชนอย่างจริงใจ และค้นพบเหตุผลในการถือปืนอีกครั้ง ตัดสินใจยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อขัดขวางแผนลอบสังหาร ผู้เชี่ยวชาญการยิงซุ่มยิงชั้นยอดสองคนจึงเปิดฉากการประลองปัญญาและความกล้าหาญ การดวลซุ่มยิงอันน่าตื่นเต้นระทึกใจขึ้นเป็นชุด และการต่อสู้ระหว่างการลอบสังหารกับการต่อต้านการลอบสังหารที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกันนี้ ยังเกี่ยวพันกับชะตากรรมความเป็นความตายของกองทัพแสนนายที่อยู่แนวหน้า