จางอี้เจี้ยน (หม่าโก้วหมิงแสดง) และฟ่านจื่ออวี๋ (หยางอี๋แสดง) ใช้ชีวิตแต่งงานอย่างหวานชื่น และจื่ออวี๋ยังตั้งครรภ์อีกด้วย วันหนึ่ง โรงพยาบาลเกิดเหตุฉุกเฉินจากภัยพิบัติ มีผู้บาดเจ็บติดเชื้อโรคติดต่อ ทำให้จื่ออวี๋ซึ่งรับผิดชอบการผ่าตัดในวันนั้นต้องถูกกักกันโดยบังคับ โชคดีที่ในที่สุดนักพยาธิวิทยาอย่างลั่วเหวินเซิง (อู๋ฉีหัวแสดง) ช่วยแก้ไขเหตุการณ์โรคติดต่อได้ แม้จื่ออวี๋จะหลุดพ้นจากภาวะคับขัน แต่โรคเก่ากลับกำเริบขึ้นมาอย่างกระทันหัน ต้องรับการฉายรังสีรักษา ไม่สามารถรักษาทารกไว้ได้ อี้เจี้ยนและจื่ออวี๋จึงต้องตัดสินใจยุติการตั้งครรภ์อย่างเจ็บปวด หลังการผ่าตัดเสร็จ จื่ออวี๋ดูเหมือนปล่อยวางได้ แต่่อี้เจี้ยนรู้ว่าภรรยาที่รักเพียงแค่ฝืนกลั้นความเจ็บปวดไว้ ภัยซ้ำซ้อน อาการของผู้ป่วยที่อี้เจี้ยนผ่าตัดกลับทรุดลงอย่างรวดเร็ว ญาติผู้ป่วยคิดว่าเป็นความผิดพลาดทางการแพทย์ จึงเรียกร้องให้อี้เจี้ยนรับผิดชอบ อี้เจี้ยนกลัวจื่ออวี๋จะกังวล จึงปิดบังเรื่องนี้ไว้ ในขณะเดียวกัน หวงเซี่ยวอิง (หวงซูอี๋แสดง) มารดาของอี้เจี้ยน พบว่าอาการข้ออักเสบรูมาตอยด์ของตนทรุดลงเรื่อยๆ อี้เจี้ยนอยู่ภายใต้แรงกดดันทั้งจากครอบครัวและงานที่กระหน่ำซ้ำเติม ดัชนีความวิตกกังวลพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จื่ออวี๋ต้องห่างจากงานแพทย์ชั่วคราวเพราะรับการฉายรังสีรักษา ลาพักฟื้นฟูร่างกาย ในช่วงนั้น เธอได้ทบทวนจุดมุ่งหมายของงานและชีวิต อีกทั้งยังได้สอนหยางเพ่ยชง (หลัวจ้งเชียนแสดง) ทำการผ่าตัดแผลเล็ก ทำให้เธอได้แรงฮึดกลับสู่ตำแหน่งงานอีกครั้ง และปฏิบัติตามพันธกิจของแพทย์ จื่ออวี๋เพื่อให้อี้เจี้ยนปล่อยวางภาระทั้งงานและครอบครัว และเข้าใจข้อจำกัดของตนเอง เริ่มทบทวนสภาพร่างกาย ประกอบกับได้รับแรงบันดาลใจจากเหวินเซิง ในที่สุดก็ตัดสินใจเด็ดขาด เปลี่ยนไปเรียนสาขาพยาธิวิทยาอย่างแน่วแน่ เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ตรงกันข้าม อี้เจี้ยนคิดว่าจื่ออวี๋กำลังเผชิญกับการแท้งและกังวลว่าจะไม่ได้เป็นศัลยแพทย์อีก จึงปล่อยตัวปล่อยใจ ยอมแพ้ต่ออุดมการณ์ ดังนั้นจึงคัดค้านการที่จื่ออวี๋จะเปลี่ยนไปเรียนพยาธิวิทยา ทั้งสองต่างยึดถือความคิดเห็นของตน เกิดความขัดแย้งบ่อยครั้ง ในที่สุดทั้งสองก็ตัดสินใจแยกกันอยู่เพื่อทำใจให้สงบ...