ละครโทรทัศน์ "ชิงผิงเย่ว์" ใช้ชีวิตทั้งมวลของจักรพรรดิซ่งเหรินจงเป็นเส้นเรื่อง เล่าถึงเรื่องราวของจักรพรรดิจ้าวเจินแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ในวัยเยาว์ ค่อยๆ กุมอำนาจราชสำนัก จนถึงการทุ่มเทสติปัญญาและกำลังใจเพื่อรักประชาชนและปกครองประเทศ อีกทั้งยังถ่ายทอดทางเลือกทางอารมณ์และความสุขความทุกข์ของเหรินจงเบื้องหลังราชสำนักที่แปรปรวน เหรินจงขึ้นครองราชย์ในวัยเยาว์ กุมอำนาจชี้เป็นชี้ตายทั่วแผ่นดิน แต่ด้วยความเมตตากรุณาต่อประชาชนในใจ ตำแหน่งและอำนาจอันสูงสุดนี้กลับนำมาซึ่งความกดดันแก่พระองค์ พระองค์เกรงกลัวฟ้าดินเบื้องบน หวั่นเกรงคำวิจารณ์เบื้องล่าง ปกครองประเทศดั่งถือตาชั่ง รักษาสมดุลต่างๆ ระหว่างราชสำนักกับแผ่นดินอย่างระมัดระวังราวกับเดินบนน้ำแข็ง ยุคเหรินจงบ้านเมืองสงบสุข ปรากฏขุนนางผู้มีความสามารถและปราชญ์มากมาย นับเป็นยุคทองทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมอันเลื่องชื่อในประวัติศาสตร์จีนโบราณ ซึ่งล้วนเกี่ยวข้องกับการที่เหรินจงยึดมั่นในหลัก "อบรมด้วยความอ่อนโยน ไม่ตอบโต้ผู้ไร้คุณธรรม" และเปิดกว้างรับฟังความคิดเห็นมาโดยตลอด กระนั้นในขณะเดียวกัน พระองค์ก็ต้องสละความเป็นไปได้ที่จะ "ตามใจตัวเอง" เกือบทั้งหมด จำต้องวางธิดา ภรรยา พระสนมอันเป็นที่รัก รวมถึงพระองค์เอง ไว้ในเมืองโดดเดี่ยวที่มิอาจข้ามพ้น ทำให้พระองค์ต้องดิ้นรนอย่างแสนสาหัสระหว่างประชาชนทั้งแผ่นดินกับความรักของฮ่องเต้ ระหว่างอุดมการณ์ปกครองกับสายเลือดและความผูกพัน ระหว่างเหตุผลกับอารมณ์ ยากจะเลือกได้ นำเสนอความจำยอมและทางเลือกของชะตาชีวิตปัจเจกในฉากหลังยุคโบราณ แม้เกิดในราชวงศ์ก็ยังต้องแบกรับหน้าที่และพันธกิจที่ชาติกำเนิดและยุคสมัยมอบให้ ต้องสละอารมณ์และความสุขสามัญของความเป็นมนุษย์ ทางเลือกระดับปัจเจกนั้นดั่งธารน้ำเล็กๆ ที่ถูกกลืนหายในคลื่นลมของยุคสมัย และสิ่งที่รวมกันเป็นคลื่นลมนั้นก็คือธารน้ำเล็กๆ เหล่านี้เอง