เมื่อวังหลวงได้ต้อนรับองค์หญิงหุยเซียง (หลิวตาน) ผู้งดงามและเปี่ยมด้วยอารมณ์รัก ฮ่องเต้เฉียนหลง (จางเถี่ยหลิน) มีอารมณ์เบิกบานเป็นอย่างยิ่ง แต่ทว่าพระองค์กลับไม่มีความสามารถที่จะถ่ายทอดอารมณ์ดีนั้นออกไปได้ หุยเซียงผู้ถูกส่งเข้าฮาเร็มโดยมิได้เต็มใจ คิดถึงแต่คนรักคนก่อนของนางเท่านั้น ชะตากรรมอันโหดร้ายของหุยเซียงสร้างความเวทนาแก่เสี่ยวเยี่ยนจื่ออย่างยิ่ง ด้วยความช่วยเหลือของฝูเอ่อร์คัง (โจวเจี๋ย) จื่อเวย (หลินซินหรู) และคนอื่นๆ เสี่ยวเยี่ยนจื่อคิดอุบายอันแยบยลจนทำให้หุยเซียงหลบหนีออกจากวังได้สำเร็จ แต่กลับนำภัยถึงตายมาสู่ตัวนางและจื่อเวย เซียวเจี้ยน (จูหงเจีย) หลิวชิง (ลู่ซืออวี่) และคนอื่นๆ กล้าบุกปล้นลานประหารเพื่อช่วยเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยออกมา หลังรวมตัวกับฝูเอ่อร์คัง หย่งฉี (ซูโหย่วเผิง) และคนอื่นๆ แล้ว ก็เริ่มต้นการหลบหนีครั้งใหญ่ด้วยกัน ส่วนในวัง ฮ่องเต้เฉียนหลงและฮองเฮาต่างก็มีความคิดซ่อนเร้น ชะตากรรมของเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกพ้องจึงกลายเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้