นี่คือมหากาพย์ของคนธรรมดาสามัญ ภาพวาดแห่งรัศมีแห่งความเป็นมนุษย์ ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 ช่างจัดสวนสาธารณะจ้าวฟางหยวนเลี้ยงดูครอบครัวเจ็ดคนด้วยเงินเดือนเพียงคนเดียว แม้ชีวิตจะยากจนแต่ก็เต็มไปด้วยความสุข ตั้งแต่จ้าวเจียเหรินลูกชายคนโตที่เคยเป็นเยาวชนส่งไปชนบทได้ช่วยเหลือหญิงสาวปักกิ่งชื่อน่าหงที่กำลังจะฆ่าตัวตายกลับมา ครอบครัวใหญ่ก็ปั่นป่วนไปหมด เพื่อปกป้องน่าหง จ้าวฟางหยวนจำต้องนำภาพวาดโบราณที่พ่อฝากฝังให้เก็บรักษาแทนตระกูลเย่ไปจำนองกับเผิงซื่อจงกลุ่มกบฏ แต่ด้วยความบังเอิญเงินจำนองนั้นพอกพูนราวกับก้อนหิมะถล่ม เพื่อไถ่ภาพวาดโบราณ这幅คืน จ้าวฟางหยวนพาครอบครัวทั้ง老少ประหยัดอดออมค่อยๆ ชำระหนี้ที่เกิดขึ้นมาโดยไม่คาดฝันนี้ แต่ตอนนี้สิ่งที่ตระกูลจ้าวเผชิญไม่ได้มีเพียงความลำบากทางเศรษฐกิจเท่านั้น: จ้าวเจียฮุยลูกสาวคนที่สองตกหลุมรักโอวหยางหลินเซิงที่มีชาติตระกูลไม่ดี ตัดสินใจเองสลับกับพี่ชายจ้าวเจียเหรินไปเป็นเยาวชนส่งไปชนบท จ้าวเจียซินลูกคนที่สามแข่งว่ายน้ำกับเย่จือฮัวลูกคนที่สองของตระกูลเย่ แต่เย่จือฮัวกลับจมน้ำเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า จ้าวเจียอี้ลูกคนที่สี่พาน้องสาวจ้าวเจียห่าวออกไปเที่ยวแต่ทำน้องหาย เจียฮุยตากฝนจนป่วยและโชคร้ายหูหนวกทั้งสองข้าง เหตุการณ์ต่อเนื่องทำให้จ้าวแก่รับมือไม่ทัน แต่เขากับภรรยาถังเมี่ยวเซียงกลับใช้หัวใจที่สงบและเรียบง่ายอบอุ่นคนทั้งครอบครัว ตระกูลจ้าวผ่านยุค 80 แห่งการปฏิรูปและเปิดประเทศ ผ่านยุค 90 แห่งเศรษฐกิจเฟื่องฟู ก้าวเข้าสู่ทศวรรษแรกของศตวรรษใหม่ หลายสิบปีผ่านลมฝน จ้าวฟางหยวนในใจไม่เคยวางภาพวาดโบราณที่รับฝากจากตระกูลเย่ไว้ได้ สุดท้ายคนทั้งครอบครัวร่วมแรงร่วมใจทำให้ภาพวาดโบราณที่ผ่านการพลัดพรากหลายครั้งนี้กลับคืนสู่เจ้าของอย่างสมบูรณ์