ปี 1927 ความหวาดกลัวสีขาวปกคลุมจีน เมื่อเซี่ยเฟิงและจูเหลยสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนนัดพบกันอย่างลับๆ ในร้านกาแฟ กลับถูกเกาหยางสายลับพรรคก๊กมินตั๋งซุ่มโจมตี จูเม่ยอวิ๋น ลูกสาววัยสิบสองปีของจูเหลย ได้เห็นพ่อของตนตายต่อหน้าต่อตา เซี่ยเฟิงบาดเจ็บสาหัสและถูกจับเป็นเชลย หลู่เหมย คู่หมั้นของเขาและนักศึกษาหัวก้าวหน้า กลั้นความโศกเศร้าไว้และพาจูเม่ยอวิ๋นหนีไปอย่างเร่งรีบ สิบปีต่อมา เซี่ยงไฮ้กลายเป็นเกาะโดดเดี่ยว หลู่เหมยซึ่งกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญระเบิดของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ขาดการติดต่อกับองค์กรและเร่ร่อนอยู่ในเซี่ยงไฮ้ จูเม่ยอวิ๋นที่เติบโตเป็นพลซุ่มยิงกลับมาเซี่ยงไฮ้เพื่อล้างแค้นให้พ่อ ทั้งสองได้พบกับเกาหยางศัตรูโดยบังเอิญ ภายใต้ความชอบธรรมของชาติ พวกเขามองข้ามความแตกต่างและร่วมมือกัน พยาบาลผู้รักชาติเมิ่งเซียงหลาน จ้าวเฟยลูกเศรษฐีแก๊งเขียว และเย่ซานองครักษ์ หัวหน้าหน่วยรบกองโจรหญิงเถี่ยนิว และคนอื่นๆ ได้เข้าร่วมทีมอย่างต่อเนื่อง ทีมต่อต้านญี่ปุ่นหลังแนวข้าศึกที่มีเอกลักษณ์จึงก่อตั้งขึ้น วาตานาเบะรองหัวหน้าหน่วยเมได้วางแผนลับให้คนทรยศเหนือและใต้รวมตัวกัน ในขณะเดียวกัน การต่อสู้อย่างโหดร้ายระหว่างหน่วยสืบราชการลับทหารกับหน่วย 76 ก็กำลังดำเนินอยู่ นี่คือการสังหารระหว่างเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนฝูง ภายใต้หลักการต่อต้านญี่ปุ่นร่วมกัน หลู่เหมยนำทีมช่วยเหลือเกาหยางและลงโทษคนทรยศที่ชั่วร้ายอย่างร้ายกาจ ในขณะเดียวกันก็ต้องจ่ายราคาอันเจ็บปวด สถานีเซี่ยงไฮ้ของหน่วยสืบราชการลับทหารถูกทำลาย และเหล่ามา ผู้ประสานงานพรรคคอมมิวนิสต์จีนเสียสละ สุดท้ายหลู่เหมยใช้กลอุบายล่อให้วาตานาเบะหลงกลและกำจัดหวังเม่าเหลินคนทรยศ แผนการรวมตัวเหนือใต้ของวาตานาเบะถูกบังคับให้ล้มเลิก หลู่เหมยใช้ความพยายามอย่างมากและในที่สุดก็ติดต่อกับองค์กรได้สำเร็จ เมื่อพิจารณาจากลักษณะเฉพาะของทีม องค์กรจึงตัดสินใจให้หลู่เหมยนำทีมปฏิบัติภารกิจต่อต้านญี่ปุ่นหลังแนวข้าศึกต่อไป วาตานาเบะทราบว่ารัฐบาลแห่งชาติกำลังเคลื่อนย้ายสมบัติชาติจากพระราชวังต้องห้ามไปทางใต้อย่างลับๆ เขาจ้องมองสมบัติเหล่านี้ด้วยความละโมบและสั่งให้หวังฉุนหัวหน้าหน่วย 76 สืบหาเบาะแสทันที เนื่องจากสถานีเซี่ยงไฮ้ของหน่วยสืบราชการลับทหารถูกทำลายอย่างหนัก เกาหยางจึงต้องขอความช่วยเหลือจากหลู่เหมย หลังจากได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา หลู่เหมยนำทีมช่วยเหลือเกาหยางอย่างเต็มที่ ด้วยความร่วมมือของกองโจรท้องถิ่น พวกเขาสกัดกั้นวาตานาเบะได้สำเร็จและส่งเบาะแสออกไปก่อนเขา แผนการของวาตานาเบะล้มเหลวอีกครั้ง มุซาชิ นักข่าวสงครามญี่ปุ่นได้รับผลกระทบทางจิตใจอย่างรุนแรงจากการได้เห็นความโหดร้ายของการสังหารหมู่ที่หนานจิงด้วยตาตนเอง เขาหนีไปอย่างลับๆ พร้อมภาพถ่ายที่บันทึกความโหดร้ายของกองทัพญี่ปุ่น เพื่อทำลายหลักฐาน กองทัพญี่ปุ่นส่งหน่วยพิเศษชั้นยอดออกไล่ล่า หลู่เหมยได้รับคำสั่งให้นำทีมคุ้มกันมุซาชิไปฉงชิ่ง ระหว่างทางทีมหลงเข้าไปในฐานลับของกองทัพญี่ปุ่น พวกเขาได้เห็นเยาวชนที่ถูกชะล้างสมองด้วยลัทธิทหารฆ่าพ่อแม่บุญธรรมด้วยมือตนเอง สมาชิกทีมตกตะลึงอย่างมาก มุซาชิก็เริ่มทบทวนสงครามครั้งนี้ใหม่ หลังการต่อสู้หลายครั้ง หน่วยพิเศษญี่ปุ่นถูกกำจัด ข้อมูลการสังหารหมู่ที่หนานจิงถูกส่งไปถึงฉงชิ่งอย่างปลอดภัย และความโหดร้ายของกองทัพญี่ปุ่นถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ ด้วยความช่วยเหลือของพรรคใต้ดิน หลู่เหมยนำทีมซื้อเวชภัณฑ์ที่ขาดแคลนสำหรับโรงพยาบาลสนามของกองทัพใหม่ที่สี่ วาตานาเบะส่งเมยจื่อสายลับไปช่วยซาดะโดยหวังจะติดตามทีมและสาวไปถึงโรงพยาบาลสนามของเรา หลู่เหมยรู้ทันแผนการของวาตานาเบะจึงใช้กลอุบายตอบโต้ ปล่อยข้อมูลเท็จโดยเจตนาล่อให้ซาดะเข้าไปในวงล้อมที่เตรียมไว้ ซาดะหนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิด แต่เมยจื่อสายลับถูกจูเม่ยอวิ๋นยิงเสียชีวิตด้วยกระสุนนัดเดียว เวชภัณฑ์ถูกส่งถึงโรงพยาบาลอย่างราบรื่นและผู้บาดเจ็บได้รับการรักษา วาตานาเบะพบเบาะแสและค้นพบโรงงานอาวุธที่กองทัพใหม่ที่สี่เพิ่งสร้างเสร็จ ศาสตราจารย์ซุนผู้เชี่ยวชาญด้านอุตสาหกรรมทหารถูกซาดะซุ่มยิงเสียชีวิต เพื่อกอบกู้อุตสาหกรรมทหารที่เพิ่งถือกำเนิดของพรรคเรา หลู่เหมยได้รับคำสั่งจากองค์กรให้นำทีมกลับเซี่ยงไฮ้เพื่อต้อนรับผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืนที่สำเร็จการศึกษาจากเยอรมนี วาตานาเบะทราบสถานการณ์จึงส่งซาดะออกไล่ล่าผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน หลู่เหมยวางแผนให้เกาหยางสร้างความวุ่นวายและฉวยโอกาสพาตัวช่างอาวุธปืนออกไป ซาดะติดตามไปตลอดทางแต่ถูกจูเม่ยอวิ๋นซุ่มยิงสังหารอย่างแยบยล ช่างอาวุธปืนถูกส่งไปยังฐานที่มั่นอย่างปลอดภัยและโรงงานอาวุธก็กลับมาเดินเครื่องอีกครั้ง วาตานาเบะที่สูญเสียแขนขวาและซ้ายไปจึงเรียกโคโนะและอากิโกะมาอยู่ข้างกาย วาตานาเบะ intercepted หีบรหัสลับที่สำคัญ เพื่อให้ได้เอกสารข้างในมาอย่างสมบูรณ์ เขาจึงส่งโคโนะแทรกซึมเข้าไปในเรือนจำถีหลานเฉียวเพื่อช่วยสมิธผู้เชี่ยวชาญด้านรหัสที่ถูกคุมขังหลบหนี เกาหยางก็แทรกซึมเข้าไปในเรือนจำเพื่อพยายามหยุดโคโนะ แต่ไม่คาดคิดว่าสมิธจะหลบหนีไปคนเดียว หลังจากพรรคเราทราบข้อมูลนี้ จึงส่งหลู่เหมยนำทีมช่วยเหลือเกาหยางชิงเอกสารในหีบรหัสลับคืนมา ด้วยการจัดวางอันแยบยลของหลู่เหมย ทีมได้สลับหีบรหัสลับกับสมิธ หีบรหัสลับถูกเปิดออกได้สำเร็จ เกาหยางส่งเอกสารไปถึงฉงชิ่งอย่างปลอดภัย และทีมก็ปฏิบัติภารกิจสำเร็จลุล่วง เงินบริจาคช่วยเหลือจากชาวจีนโพ้นทะเลผู้รักชาติถูกฝากไว้ในธนาคารสวิส แต่มีเพียงแฟรงก์ผู้อำนวยการเขตเช่าเท่านั้นที่สามารถถอนเงินนี้ออกมาได้ เกาหยางจึงนำหน่วยปฏิบัติการของหน่วยสืบราชการลับทหารบุกค่ายกักกันซูโจว เกาหยางช่วยแฟรงก์ออกมาได้ แต่หน่วยปฏิบัติการเกือบถูกทำลายจนหมด หลู่เหมยได้รับคำสั่งจากองค์กรให้ช่วยเหลือฝ่ายหน่วยสืบราชการลับทหารอย่างเต็มที่ในการเคลื่อนย้ายแฟรงก์ ปฏิบัติการครั้งนี้รับผิดชอบโดยผู้บัญชาการหน่วยสืบราชการลับทหารรหัสว่า "อาจารย์" แต่ในแผนการของ "อาจารย์" ทีมพรรคคอมมิวนิสต์นี้มีบทบาทเป็นเพียงเหยื่อล่อ เกาหยางทราบเรื่องจึงกลับไปอยู่ข้างหลู่เหมยและคนอื่นๆ อย่างเด็ดเดี่ยว เขาต้องการอยู่เป็นตายร่วมกับสมาชิกทีมที่เคยร่วมรบด้วยกัน ทีมถูกซุ่มโจมตีโดยกองทัพญี่ปุ่น จูเม่ยอวิ๋นเสียสละ จ้าวเฟยและเย่ซานใช้ชีวิตของตนเป็นเหยื่อล่อเพื่อดึงวาตานาเบะออกไป ระหว่างการคุ้มกันถอนตัว เถี่ยนิวก็เสียสละอย่างกล้าหาญ สุดท้ายแม้แฟรงก์จะถูกส่งออกไปอย่างปลอดภัย แต่ทีมก็ต้องจ่ายราคาอันหนักหนา ญี่ปุ่นพ่ายแพ้และยอมจำนน วาตานาเบะที่พยายามกลบเกลื่อนเพื่อหลบหนีการพิพากษาถูกหลู่เหมยจับได้ ทั้งสองดวลกัน ในช่วงวิกฤต เซี่ยเฟิงที่หายสาบสูญไปหลายปีก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันและยิงวาตานาเบะเสียชีวิต คู่รักได้พบกันอีกครั้ง แต่หลู่เหมยกลับพบว่ามีข้อสงสัยมากมายเกี่ยวกับเซี่ยเฟิง ดังนั้นหลู่เหมยจึงสืบสวนอย่างลับๆ ภาพเหตุการณ์ในอดีตค่อยๆ ชัดเจนขึ้น: จูเหลยทราบว่าเซี่ยเฟิงเป็นสายลับที่ซ่อนอยู่ในพรรคเราจึงตัดสินใจกำจัดคนทรยศ ในขณะเดียวกันเซี่ยเฟิงก็รู้สึกว่าตนเองถูกเปิดเผยจึงสั่งให้เกาหยางซุ่มโจมตีที่ร้านกาแฟ หลู่เหมยและเซี่ยเฟิงคู่รักต้องแตกหักกันเพราะความศรัทธา ในช่วงวิกฤต เกาหยางปรากฏตัวและร่วมมือกับหลู่เหมยกำจัด "อาจารย์" เซี่ยเฟิง เมื่อมองย้อนกลับไป เกาหยางพบว่าความศรัทธาของตนได้เปลี่ยนแปลงไป ภายใต้อิทธิพลของหลู่เหมย เขาจึงเดินบนเส้นทางปฏิวัติตั้งแต่นั้นมา