คุนหมิง ปี 1990 เฉินโฮ่วเซิง ชายเก็บของเก่า เก็บเด็กทิ้งได้ที่ริมทะเลสาบฉุยหู เขาเลี้ยงเธอด้วยน้ำข้าวหนึ่งถ้วย รถสามล้อเก่าคันหนึ่ง และเสียงร้องขายว่า มีเศษเหล็ก เศษทองแดง กระดาษหนังสือเก่า เอามาขายได้ เด็กหญิงชื่อเสี่ยวหม่าน โตขึ้นเป็นนักร้อง หม่านซิง เธอเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนตัวตน ทิ้งพ่อเลี้ยงไว้ในบ้านเก่าย่านเมืองเก่า เขาสะสมกระดาษโน้ตที่เขียนคำว่า หม่าน ใส่กล่องขนมบิสกิต รอเธอกลับมา วันที่เธอรีบกลับมา ฟ้าเพิ่งสาง ประตูแง้มอยู่ แต่เขาจากไปแล้ว บางความรัก เมื่อเธอได้ยิน มันก็สายเกินไปแล้ว